استفاده از لایروب به ­منظور برداشت گل و لای و زباله­ های انباشت­ شده  در رودخانه و یا اسکله­ های دریایی روندی مرسوم و با اهمیت است. به­ منظور نظارت بر وضعیت رسوبات کف آب نیاز است از یک سامانه اندازه­ گیری برخط غلظت دوغاب انتقالی از کف به سطح استفاده شود. سامانه های مبتنی بر فناوری­های هسته ­ای دارای این قابلیت مهم و عملیاتی هستند که با نصب بر روی خط لوله، بدون آنکه در فرایند انتقال خللی ایجاد کنند امکان نظارت برخط بر دوغاب عبوری را فراهم آورند. سیستم غلظت­ سنج لایروب برنده-مکش از ترکیب دو بخش هسته­ ای و غیرهسته ­ای برای اندازه­ گیری پارامترهای سیالاتی مورد نظر کارفرما نظیر دبی حجمی و جرمی سیال دوفازی و مولفه ­های آن بهره می­ برد. در بکارگیری سامانه های ترکیبی برای این منظور بایستی شروط اساسی نظیر قابلیت اندازه­گیری برخط، عدم دخالت فیزیکی، شیمیایی و یا زیست محیطی در جریان عبوری، سازگاری با شرایط عملیاتی دما، فشار، رطوبت و ارتعاشات در محل لایروب، دقت اندازه­ گیری و اصول ایمنی مورد نظر قرار گیرد. در این مطالعه با استفاده از شبیه­ سازی مونت­کارلو با کد MCNPX تاثیر پارامترهای مختلف هندسی و ابعادی یکسوساز پرتو گامای خروجی بر دقت اندازه ­گیری غلظت دوغاب عبوری، بررسی و با ملاحظات مربوط به ایمنی پرتوی پرسنل، حالت بهینه نهایی پیشنهاد گردید. کاهش عمق قرارگیری چشمه افقی درون باریکه­ ساز با بیشینه همزمان گرادیان و آمار شمارش همراه است. در تمام وضعیت­ های یادشده گشودگی دهانه باریکه ساز مخروطی نسبت به مستطیلی از حساسیت و توان تفکیک بالاتری برخوردار است‏.

در این پژوهش، طیف انرژی بتای نیکل63 به صورت طیف کامل انرژی، انرژی متوسط طیف، و انرژی ماکزیمم طیف جهت بررسی عمق نفوذ در سیلیکون در نظر گرفته شده است. محاسبات انجام شده بروش مونت کارلو با بهره گیری از کد MCNPX در یک هندسه مشخص انجام گردید؛ در ادامه توان توقف الکترون باانرژی مختلف در سیلیکون با استفاده از کد محاسباتی ESTAR محاسبه گردید. نتایج بدست آمده توافق خوبی باهم دارند. محاسبات انجام شده در طراحی قطعات نیمه هادی آشکارسازها و دزیمترهای هسته ای قابل استفاده است.

آنژیوگرافی یکی از روش های پرکاربرد در تشخیص پزشکی و درمان بیماران است، که دز تابشی نسبتاً بالایی را برای بیمار و پرسنل به همراه دارد. در این بخش ها، در حال حاضر استفاده از حفاظ های سقفی، پاراوان های شفاف و عینک های ساخته شده از شیشه های سرب دار برای حفاظت پرتویی پرسنل کاربرد بسیاری یافته اند. در این مطالعه از کد شبیه ساز مونت کارلو MCNPX برای طراحی حفاظ های شفاف و عاری از سرب با قابلیت استفاده برای حفاظت پرتویی استفاده شده است. به این منظور، دو نوع شیشه فسفاتی حاوی درصدهای مختلفی از مواد سنگین شبیه سازی شده و از نظر توان تضعیف فوتون ها با انرژی های مختلف با یکدیگر مقایسه شدند. پس از شبیه سازی شیشه های مختلف، ضرائب تضعیف جرمی هر نمونه برای فوتون های تک انرژی محاسبه گردید. پس از آن با شبیه سازی طیف های اشعه ایکس مورد استفاده در آنژیوگرافی، ضخامت لایه های نیمه کننده اول و دوم برای هر طیف محاسبه گردید. نتایج این مطالعه نشان می دهد که مقادیر شبیه سازی شده ضریب تضعیف جرمی شیشه ها، تطابق خوبی را با نتایج XCOM نشان می دهد. بر طبق نتایج، شیشه های عاری از سرب طراحی شده توان تضعیف قابل مقایسه ای با حفاظ های سرب دار دارند که می توانند به عنوان جایگزین مناسبی برای شیشه های سرب دار استفاده شوند.

پیش زمینه و هدف: براکی تراپی با پلاک چشمی روشی مناسب برای درمان ملانومای مشیمیه ای است. در براکی تراپی تومورهای چشمی، رادیوایزوتوپ 131Cs پتانسیل رساندن بیشترین دز به بافت سرطانی و کمترین دز به بافت های سالم برسد. هدف از این مطالعه، بررسی دز دریافتی تومور ملانومای مشیمیه ای و بافت های چشم راست و چپ در فانتوم های چشم و آب از یک پلاک COMS حاوی دانه های 131Cs با شبیه سازی در کد MCNPX است. مواد و روش کار: ابتدا دو چشم انسان با جزئیات کامل، تومور ملانومای مشیمیه ای با ارتفاع mm 8 در چشم راست، پلاک چشمی COMS به قطر 16 میلی متر حاوی 13 چشمه دانه ای 131Cs که عمود بر تومور قرار دارد، در محیطی با ابعاد cm3 30×30×30 در کد MCNPX شبیه سازی شدند. سپس دز جذبی حاصل از یک واپاشی در تومور و سایر بافت های چشم راست و چپ در فانتوم های چشم و آب شبیه سازی شده و بر اساس آن، دز انباشت در طول درمان در این بافت ها محاسبه شد. یافته ها: برای رساندن Gy 85 دز انباشت به رأس تومور در مدت 7 روز، اکتیویته 13 دانه 131Cs برای فانتوم چشم باید برابر با mCi 86/21 و برای فانتوم آب باید برابر با mCi 32/23 باشد. در فانتوم آب، این اکتیویته موجب جذب به ترتیب Gy 36/17 و Gy 44/1 دز انباشت بیشتر در بافت های چشم راست و چشم چپ نسبت به فانتوم چشم می شود. بحث و نتیجه گیری: در این مطالعه، دز انباشت بافت های سالم اطراف تومور در فانتوم چشم کمتر از فانتوم آب است که در توافق با نتایج سایر مطالعات است. بنابراین با محاسبه اکتیویته یا زمان درمان با استفاده از فانتومی که بر اساس ابعاد واقعی چشم بیمار و تومور داخل آن تعریف شده باشد، می توان از پرتوگیری بیشتر بافت های سالم مجاور تومور جلوگیری کرد که آن هم منجر به کاهش اثرات تصادفی و غیرتصادفی می شود.

در طول دهه ها، حفاظت در برابر پرتوهای یونساز یک دغدغه جهانی بوده است. در حوزه حفاظ در برابر اشعه، فوتون ها و نوترون ها اهمیت ویژه ای دارند، زیرا این پرتوها بار الکتریکی نداشته و عمق نفوذ بالایی در مواد مختلف دارند. یکی از چشمه های کاربردی نوترون، کالیفرنیوم-252 می باشد که شار بسیار بالایی از نوترون های سریع را به همراه فوتون های گاما تولید می کند. طراحی یک حفاظ با مواد مناسب و کاهش حجم و وزن حفاظ جهت سهولت در جابه جایی منبع با حفاظ و جهت کاهش دز گاما و نوترون یک امر ضروری است. در این تحقیق، ویژگی های حفاظتی کنرتیوم، استیل ضدزنگ، تنگستن کاربید و پلی اتیلن/بیسموت (5/78% وزنی) برای کاهش دز معادل گاما و منیزیوم بوروهیدرید، آلومینیوم بوروهیدرید، زیرکونیوم بوروهیدرید، لیتیم بوروهیدرید، توریم بوروهیدرید، برلیوم بوروهیدرید، پریمادکس و سدیم سیانوبوروهیدرید برای کاهش دز معادل نوترون، با کمک کد مونت کارلوی MCNPX شبیه سازی شد. نتایج شبیه سازی نشان دادند که منیزیوم بور هیدرید با ضخامت cm 5/17 و کنرتیوم با ضخامت cm 1 منجر به کاهش 5/5 درصدی در آهنگ دز کل در فاصله 1 متری از چشمه و کاهش 39 درصدی ضخامت حفاظ نسبت به مقاله مرجع (جنس و ضخامت آن در متن بیان شده است) گردید. بنابراین، منیزیوم بور هیدرید و کنرتیوم به ترتیب به عنوان بهترین ماده جاذب نوترون و گاما تعیین شدند. در ادامه این مطالعه، توسعه و بررسی مواد پیشرفته دیگری به عنوان یک حفاظ بهینه در یک میدان آمیخته نوترون و گاما پیشنهاد می شود.